Lani Brownell, Stage II

Diagnose gesteld op 10-28-18

Ik had in augustus een algemene medische controle en vertelde mijn arts dat ik een moedervlek op mijn kin had ontdekt. ​​Die zat er al ongeveer een jaar, maar de laatste tijd was hij gebarsten en bloedde hij. Ze raadde me aan een afspraak te maken bij een dermatoloog . Ze heeft wat geregeld, want de praktijk zat maandenlang volgeboekt, en ik kon uiteindelijk op 17 september 2019 terecht.

Eenmaal daar aangekomen, onderzocht de dermatoloog me en adviseerde ze om de twee moedervlekken op mijn kin te verwijderen. Ze vertelde me dat ze de moedervlekken zou opsturen voor onderzoek om er zeker van te zijn dat er geen kanker in zat . Mij werd verzekerd dat dit een gebruikelijke procedure was. Ongeveer twee weken later ging mijn telefoon met de mededeling dat één van de moedervlekken goedaardig was . Maar van de andere vermoedden ze een spitzachtig melanoom . Het weefsel werd naar Northwestern gestuurd voor onderzoek. Weken gingen voorbij en ik had nog steeds niets gehoord.

Vanuit Northwestern werd het naar UCLA gestuurd voor verder onderzoek. Uiteindelijk, op 22 oktober 2018, kreeg ik een telefoontje van mijn dermatoloog die me vertelde dat de moedervlek inderdaad een melanoom was. Er moest meer weefsel worden verwijderd. Ze vertelde me dat het een agressieve vorm was en dat we snel moesten handelen. Op 24 oktober 2019 had ik een afspraak met een KNO-arts en een plastisch chirurg die samenwerkten in onze regio. Ze planden een operatie voor me in op 26 oktober 2018, waarbij drie lymfeklieren werden verwijderd en een gat ter grootte van een golfbal in mijn kin werd weggehaald.

Na de operatie moest de wond open blijven totdat de uitslag van het onderzoek bevestigde dat de snijranden en lymfeklieren schoon waren. De week erna kreeg ik te horen dat alles in orde was en kon mijn plastisch chirurg de wond dichtnaaien. Omdat ik zo jong was en de wond zo groot, had mijn huid nog niet de elasticiteit die nodig was en begon het weefsel af te sterven en zwart te worden. Ik moest de wond eerst laten genezen voordat ze het littekenweefsel kon verwijderen en de wond kon dichtnaaien. Sindsdien ga ik regelmatig naar de plastisch chirurg voor verschillende behandelingen om het litteken op mijn gezicht te herstellen. De wond is inmiddels genezen, maar ik heb een groot litteken op mijn gezicht en kan de linkerkant van mijn mond niet meer goed gebruiken.

Voorheen had ik nooit aan melanoom gedacht. Nu ben ik voor altijd getekend door iets dat mijn leven voorgoed heeft veranderd. Ik zal voor altijd een voorstander blijven van zonnebrandcrème en het belang van een bezoek aan de dermatoloog benadrukken. Als ik het niet met mijn arts had besproken, had mijn verhaal een heel andere afloop kunnen hebben.