Mallory Claeys

Diagnose gesteld op 05-19-2019

Ik ben een perfect voorbeeld van hoe belangrijk het is om naar je lichaam te luisteren en op je intuïtie te vertrouwen.

In 2016 liet ik mijn huisarts kijken naar een sproetje op mijn bovenbeen dat een beetje rood was. De huisarts verzekerde me dat het er goed uitzag, maar begin 2019 merkte ik dat de roodheid rond het sproetje was toegenomen. Ik had inmiddels een andere huisarts – die wederom zei dat het er goed uitzag – maar ik stond erop dat er een biopsie werd genomen. Ik had als tiener en begin twintig veel te veel uren onder de zonnebank doorgebracht, waardoor ik wist dat het een mogelijkheid was.

Zelfs terwijl mijn huisarts de biopten afnam (er lag nog een soortgelijk, kleiner exemplaar naast het origineel) zei ze: "Weet je, ik denk echt dat dit niets voorstelt, maar als je erop staat!"

Wat ben ik blij dat ik heb aangedrongen. Een paar dagen later kreeg ik het telefoontje dat niet één, maar beide biopsieën melanoom bleken te zijn . De biopsie die ik als eerste had opgemerkt, was een in-situ melanoom en de nieuwere, veel kleinere biopsie was stadium 1a. Ik moet toegeven dat ik na deze diagnose nauwelijks kon functioneren. Hoewel het in een vroeg stadium was ontdekt (en beide excisies schone marges lieten zien), was mijn angst onbeheersbaar. Ik maakte mezelf wijs dat ik uiteindelijk aan deze ziekte zou overlijden en mijn twee jonge, prachtige dochtertjes zou achterlaten. Het was een werkelijk verwoestende periode in mijn leven die ik niemand toewens.

Gelukkig heb ik, nadat ik een fantastische therapeut vond en stopte met het lezen van de horrorverhalen over melanoom, mijn angst onder controle gekregen en ben ik sinds juni 2019 kankervrij.

Door waakzaam te blijven en mezelf eraan te herinneren compassie te hebben voor mijn gevoelens rondom deze vreselijke kanker, blijf ik positief denken. Uiteindelijk heeft deze reis me een aantal waardevolle levenslessen geleerd en ik zal altijd ontzettend dankbaar zijn voor mijn gezondheid.