Samantha

Hallo, mijn naam is Samantha en ik ben 23 jaar oud. In mei 2011 kreeg ik voor het eerst melanoom . Het verscheen op mijn buik en ik wist niet zeker wat het was. Toen ik uiteindelijk naar de dokter ging om het te laten onderzoeken, vertelden ze me dat het stadium III melanoom was en dat ik geopereerd moest worden. Dus ik onderging een operatie, en voordat die begon, zeiden ze dat ik een scan moest maken om te zien of het zich had verspreid. Het bleek dat het zich had verspreid naar de lymfeklieren in mijn oksel. Dus moesten ze 20 van mijn lymfeklieren verwijderen.

Het duurde even voordat ik genezen was, maar ik ben goed hersteld. Na mijn operatie moest ik medicijnen slikken, interferon genaamd. Dat moest ik een jaar lang doen. In dat jaar verloor ik de helft van mijn haar, dus heb ik het afgeschoren en ben ik opnieuw begonnen. Direct daarna werd mijn medicatie afgebouwd en begon mijn haar weer aan te groeien. Maar ik vond het eigenlijk wel mooi met kort haar, dus het viel mee. Ik was wel slaperig en erg moe, maar ik bleef positief . Na dat jaar was ik zo opgelucht dat ik van de medicijnen af ​​was. Ik gebruik ze nu al een jaar niet meer en ik voel me geweldig.

Sinds mijn eerste melanoom werd ontdekt, zijn er nog drie andere melanomen bijgekomen, maar die werden net op tijd behandeld. Er hoefden alleen maar kleine biopsieën te worden afgenomen, gewoon in de spreekkamer van de arts. Maar ik heb ook nog vijf andere biopsieën gehad die in een vroeg stadium zijn afgenomen en die niet zo ver zijn gekomen.

Ik ben nog nooit echt onder de zonnebank geweest, maar ik ben graag in de zon en dat is mijn zwakke plek. Maar ik heb geleerd om positief te blijven, me goed in te smeren met zonnebrandcrème en in de schaduw te zitten. En ik houd altijd in de gaten of er plekjes veranderen.

Ik wil mensen graag meegeven: wacht nooit met je te laten onderzoeken. Als je iets verdachts ziet, ga dan meteen naar de dokter en laat het controleren.