Persoonlijke en familiegeschiedenis

Persoonlijke en familiegeschiedenis

[wpb_childpages]

Komt melanoom in de familie voor?

Dat kan.

Persoonlijke geschiedenis

Mensen die al eens melanoom hebben gehad, lopen een verhoogd risico op het ontwikkelen van een nieuw melanoom. Ook mensen die basaalcelcarcinoom of plaveiselcelcarcinoom hebben gehad, lopen een verhoogd risico op het ontwikkelen van melanoom. Daarom heeft iedereen die eerder huidkanker heeft gehad , voortdurende zorg nodig om te controleren op nieuwe huidkankers, met name melanoom. Melanoomoverlevenden hebben een ongeveer negen keer zo hoog risico op het ontwikkelen van een volgend melanoom in vergelijking met de algemene bevolking.[1]

Familiegeschiedenis

Een familiegeschiedenis van melanoom betekent dat een of meer naaste bloedverwanten melanoom hebben of hebben gehad. De naaste bloedverwanten (niet aangetrouwde familieleden) zijn ouders, broers en zussen en kinderen en worden eerstegraads familieleden genoemd. Tantes, ooms, neven, nichten en grootouders zijn tweedegraads familieleden. Ongeveer 10% van alle mensen met melanoom heeft een familiegeschiedenis van de ziekte.

Familiair melanoom

Familiair melanoom verwijst naar families waarin twee of meer eerstegraads familieleden de diagnose melanoom hebben gekregen. Deze personen hebben een erfelijke aanleg om melanoom te ontwikkelen. Familiair melanoom is echter zeldzaam. Slechts ongeveer 1% tot 2% van de mensen bij wie recent melanoom is vastgesteld, heeft twee of meer naaste familieleden met melanoom. De meeste gevallen van melanoom zijn niet erfelijk, maar worden "sporadisch" genoemd, wat betekent dat ze toevallig ontstaan.

Als meerdere eerstegraads familieleden melanoom hebben, is uw risico op het ontwikkelen van melanoom 30 tot 70 keer hoger. Als er drie melanomen voorkomen bij uw eerstegraads familieleden (ouders, broers, zussen of kinderen) én tweedegraads familieleden (grootouders, kleinkinderen, nichten en neven), is uw risico nog veel groter.

Twee genen worden voornamelijk in verband gebracht met familiair melanoom: CDKN2A en CDK4. Een mutatie in CDKN2A en CDK4 verhoogt het risico op melanoom. Recent is ook een derde gen, MC1R, ontdekt dat het risico op melanoom beïnvloedt.

Mensen met een erfelijke aanleg voor melanoom hebben een aanzienlijk verhoogd risico om melanoom te ontwikkelen.

Het vastleggen van de gezondheidsgeschiedenis van familieleden over meerdere generaties kan helpen bij het bepalen van uw risico op bepaalde ziekten, waaronder melanoom. Het is belangrijk om te noteren hoe de personen aan u verwant zijn, welk type kanker of ziekte ze hebben of hebben gehad, en op welke leeftijd de persoon de diagnose kanker kreeg.

Andere erfelijke aandoeningen

Sommige erfelijke aandoeningen kunnen ook het risico op het ontwikkelen van melanoom verhogen. Voorbeelden hiervan zijn xeroderma pigmentosum , retinoblastoom, het Li-Fraumeni-syndroom, het Werner-syndroom en bepaalde erfelijke syndromen die borst- en eierstokkanker veroorzaken. Voor meer informatie over deze aandoeningen kunt u de volgende links raadplegen:

Referenties

(1) (april 2011) https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3076705/